Wiek: 18 (1992r.)

Profilowe: z sesji dla Stern.


To, że powyżej widnieje napis "online" nie musi oznaczać, że ja siedzę teraz na digarcie lub przy komputerze w ogóle...

I wcale nie lubię swojego nicka. No... poza członem "483".


Nie wiem, jak można nie lubić TAKICH ludzi:  www

Jaka jestem? Taka jak ten tutaj:  www# Normalnie ja, no...
A wyglądam tak:  www (wiem, że dużo widać)
Jestem krótkowidzem (medycznie).



Dedykacje dla mnie:
Fenrig:  www :D
Laycass:  www :D


Stworzyłam nowy koncept miłości, noszący nazwę Draffectill (Bill x smoczyca).  www/



Licz się z tym, że nie każdy ma taką samą wyobraźnię jak ty...
I że każdy ma prawo podążać w kierunku, który on sam obierze - nie w którym ty mu narzucisz.



Od ferii 2006r. (tj. ponad 4 lata) jestem fanką niemieckiego zespołu Tokio Hotel(band nie ma NIC wspólnego z jakimś emo) i to głównie tym wspaniałym chłopakom poświęcam swoje prace.


Nie przeszkadza mi, że najczęściej zrzynam ze zdjęć
Czy wam to wadzi - nie interesuje mnie to: wasza sprawa. Nie mam zamiaru rysować "pod publiczkę" czyli tak, jak publiczka tego chce. Będzie jak zechcę ja.


Moja muza (źródło inspiracji) - Bill Kaulitz.



ZANIM MI TU ZJEDZIESZ TOKIO HOTEL za cokolwiek, weź pod uwagę to, że jestem prawdziwą fanką (która będzie nią bez względu na wszystko, co błahe: zmianę image'u, ewentualny spadek popularności oraz liczby otrzymywanych nagród, znalezienie przez chłopaków partnerek, wszelakie skandale itp.) i nie pozwolę bezpodstawnie obrażać moich idoli.
Zasługują na szacunek (bo i niczym nie 'zasłużyli" na jego brak) nawet jeśli nie każdemu odpowiada ich image (jakby to on był najważniejszy - "przebolałam" już właściwie cztery większe zmiany)...
Nie rozumiem tej bezpodstawnej nienawiści jakże powszechnie występującej...





Jeden patrząc na krajobraz, myśli sobie "Jakie to wszystko piękne i niesamowite!", drugi nie widzi w tym nic, poza może gruntem pod jakiś zakład czy fabrykę... Jeden patrząc na obraz, rzeźbę, dostrzega smutek, może zmęczenie postaci, drugi "Ja w tym nic nie widzę, przecież to nic nie wyraża..."
Bądźmy wszyscy jak ten pierwszy: potrafmy dostrzec wszystko, nawet to, co na pozór niewidoczne. Nie jest to tożsame z usilnym doszukiwaniem się podtekstów.: ,,Jeżeli nie jesteś zdolny widzieć więcej ponadto co widzialne, nie możesz zobaczyć niczego.'' - to się tyczy zarówno oceny sztuki jaki i ludzi.





Piszę powieść fantasy, rysuję oraz prowadzę galerię na  www oraz w kilku innych serwisach. NIEMAL WSZYSTKIE PRACE, KTÓRE ZAMIESZCZAM NA DIGARCIE MOGŁY WCZEŚNIEJ POJAWIĆ SIĘ NA INNEJ STRONIE DLA RYSOWNIKÓW!!!<-to tak w razie niejasności...



Od stosunkowo niedawna uczę się grać na gitarze (akustycznej) i niestety nie mam nauczyciela...
Chciałabym mieć Gibsona (takiego jak Tom). Kto mi sfinansuje to cudo?:D

Moim największym marzeniem, które udało mi się spełnić było pojechać na koncert TH - a które to marzenie ziściło się dnia 14 marca 2010 w Łodzi!
Obecnie najbardziej pragnę tego, by Bill&CO zobaczyli kiedyś moje prace. I ponoć się to dokonało dzięki magazynowi MONSUN(który poświęcił mi aż 4 strony)!:' )
Chciałabym też wydać moją książkę i doczekać się jej ekranizacji, w której Bill Kaulitz zgodziłby się zagrać główną rolę... :P
A z takich zupełnie najmniej realnych, to chciałabym, żeby Tom nauczył mnie grać na gitarze utwory z repertuaru TH
No. Pomarzyć zawsze wolno


PS: Do tej pory nie chodziłam na żadne kółko plastyczne - nikt mnie nie uczył... No, może tata wytknął błędy albo podał jakieś reguły rządzące.
Teraz, gdy już uczęszczam na zajęcia... i tak robię swojexD.


Osiągnięcia w większych konkursach:
Jestem laureatem ogólnopolskiego konkursu (dla gimnazjalistów) "Zdobywamy Mount Everest" (wygrałam mini-wieżę) dzięki tej pracy:  www
Pierwszy prawdziwy konkurs, w jakim wzięłam udział^^ A wzięłam tylko po to, by mieć 6 z plastyki na koniec, a nie dla nagrody:D
Dostałam się do półfinałów konkursu Deviantart'a i Disney'a "Picture youself in Wonderland"  www/ (Nie przeszłam przez eliminacje przeprowadzone przez pracowników Disney'a. Finaliści:  www/) pracą:  www


Obecnie uczę się w LO (profil humanistyczny)






Swe herezje możecie sobie wsadzić głęboko, gdzie wam się podoba - ale ja ich znać nie chcę, nie obchodzą mnie.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Jeśli dostałeś rewelację ode mnie, naprawdę masz się z czego cieszyć - jestem wybredna jak nikt. Zawsze dostrzegam coś, co mi niesamowicie przeszkadza ją postawić.
Dostałeś ode mnie poniżej krytyki? Niemożliwe!
Jak coś mi nie leży - zwykle nie oceniam wcale...
Model mnie nie obchodzi - nie ma lepszych i gorszych. Byle praca była wykonana jak należy.


A co za tym idzie:


Jeśli dajesz ocenę inną niż "rewelacja", wymagane jest uzasadnienie: "dlaczego" (bo z jakiegoś powodu przecież uważasz, że dana praca rewelacyjna nie jest, a autor ma prawo wiedzieć, co takiego zrobił źle).
Jeśli nie wiesz "dlaczego", nie oceniaj wcale, gdyż to twa kompromitacja, ponieważ sam nie masz pojęcia, o co ci chodzi (wygląda to tak, jakbyś nie wiedział, co robisz i nie zastanawiał się nad tym, szczególnie jeśli poproszony o argumentację, wymigujesz się jak możesz). (Co do mnie: nie przyjmuję tylko argumentu: "bo to Bill" - jeszcze większa kompromitacja dla ciebie niż w poprzednim przypadku).
Rozumiem, że rewelację mało kto argumentuje: zalety często trudniej wymienić niż wady, acz jeśli ktoś uzasadnia tę ocenę, idzie mu to na plus.


. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Dlaczego zniesmacza mnie, gdy rysunki ocenia fotograf, fotografie pisarz, literaturę grafik etc.?
Bo to prawie zawsze prowadzi do niedocenienia, bądź przecenienia danej pracy, wynikającej z braku kompetencji oceniającego w "nie jego" dziedzinie.
Dlatego też jeśli oceniam, nie są to rzeczy inne niż rysunki. Nie zamierzam jak co poniektórzy udawać znawcy w dziedzinach, w których się nie poruszam.